Gülşen Teyze’m (17.Ocak.2017)

Yine ortalardan kayboldum, biliyorum. Ama olağan dışı şeyler meydana geldi.

Teyze olarak görmediğim ama kan bağı yüzünden toplumun öz teyze olarak nitelememe ittiği teyze müsveddelerimden daha teyze olan, hatta keşke öz teyzem olsaymış dediğim insanı kaybettik. Gülşen Teyze’mi. Bu sebeple Çanakkale’deydim birkaç gün. Keşke daha fazla kalabilseydim ama benim evdeki durumlar durulmak bilmiyor ne yazık ki.

Gülşen Teyze’m sanki hala yaşıyormuş gibi… Yani mantığım gerçeği biliyor, ama, yani hala yaşıyor gibi işte… Nasıl anlatılır bilemedim ki… Tek sorun Gülşah’la ne konuşacağımı bilememem. Telefon açınca ne diyeceğim? “Merhaba, Nasılsın? Ne yapıyorsun?” mu diyeceğim?! Böyle bir durumda ne saçma sorular! Arayamıyorum. Alınıyor, biliyorum. Tamir olmaz şekilde kırılıyor, biliyorum. Hatta belki nefret etmeye başladı… Ama ben böyle durumlarda insanları arayamam… Konuşamam… Hatta baş sağlığı bile dileyemem… Yaşadığım bir sürü örnek var böyle. Hiçbirinde de başsağlığı dilemek için bile arayamadım. Gülşah’ın yanına gitmek çok zordu benim için. Araba bulamadığıma öyle şükrettim ki… Sanki ne kadar zaman geçse o kadar iyiydi benim için… Ama sonra bir araba bulabildim geç de olsa ve gittim… Çok zordu… Hele o sokağı yürümek…

İşin ilginç yanı ne biliyor musunuz? Bu yazıyı muhtemelen bir gün Gülşah da okuyacak. Bu blogu biliyor ve takip ediyor çünkü. Ona, onun yüzüne söyleyemediklerimi buradan öğrenmiş olacak. Ve daha da çok kırılacak muhtemelen. “Ne olursa olsun…” ile başlayan cümleler kuracak ya da daha da kötüsü “susacak”. Bilmiyorum. Ama beni tanıyor…

Allah’ım!! Kafam kazan resmen…

Aklıma Gülşen Teyze’yle olan paylaşımlarım geliyor, kare kare. Beni mahvediyor. Düşünmemeye çalışıyorum. Hastalığında da onu görmek istememiştim. O benim için hep güçlü bir kadın. O kadar güçlü ki hasta olmak ona yakışmaz, azıcık dinlenmek de… Hakikaten, hayatımda tanıdığım ikinci en güçlü insan.

Onunla ilgili “-di”li çekimler yapamıyorum. Yapmak istemiyorum da.

Onun için “mekanı cennet olsun” da demeyeceğim. Gerçeği reddetmiyorum, ama dile getirmek de istemiyorum!

Tüm iyi dileklerim Gülşah’la ilgili.

Kendine iyi bak yol arkadaşım. Zaman ne getirir ne götürür bilinmez, sen kalbini ve niyetini koru.

~ D@Di ~