Lütfen OKUMAYIN, sadece günlük olsun bu…

Babam hep “gençlik bozuk para gibidir kızım, kolay harcanır; değeri sonradan anlaşılır” derdi. Sanırım ben gençliği değil çevremdeki insanları kolay harcadım. İçlerinde çoğunlukla iyiler vardı. Kimisi candı. Kimisi ise canan. Kimini kızdığım için, kimini affedemediğimden, kimini pişmanlığımın getirdiği utançtan, kimini ise adım atmayı beceremediğimden harcadım. Yani kimini isteye isteye kimini istemeye istemeye bıraktım geçmişimde.

Bu sabah, sabahın kör olduğu saatte acıyla uyandım. Rüyamda görmedim ama Biyo ile uyandım. evet, yıllar sonra bir kayıp yüzünden kalbim cız etti. Hani insan aşk acısı çeker de içi sızlar ya. Aynen öyle. Büyük bir kayıp yaşadığım hissini bu sabah hissettim. İlk defa, “hissettim”. Onunla iletişimimizin kesilmesiyle büyük bir kaybı yaşayacağımı ve bunun telafisinin asla olamayacağının “bilincindeydim”. Bilinçte. Ama hissetmesi çok uzun zaman aldı.

Karakterimin ne kadar berbat olduğu bir kez daha ayyuka çıkmış oldu; acımasız, vicdansız, merhametsiz, güvensiz, vefasız, bencil, sahte… Ne yaparsam yapayım, bu karakteri değiştiremiyorum. Çabalıyorum, çok zor yontuyorum, ama ancak bir arpa boyu kadar yol alabiliyorum. Keşke atabilsem, satabilsem, öldürebilsem… Ama namümkün. Bu çamur yığınıyla yaşamak zorundayım.

Özledim…

Pişmanım…

Öfke denen şey beni terk edeli oluyor bayağı…

Tıpkı ebeveynlerime olan öfkemin beni terk edişi gibi,

tıpkı Hüseyin’e olan öfkemin beni terk edişi gibi,

tıpkı kardeşime olan öfkemin beni terk edişi gibi terk etti beni ona olan öfkem. Ve lanet olsun ki, ötekiler gibi bu öfkenin de gitmesi için epey zaman geçmesi gerekti. Geriye hiçlik, kayıp ve pişmanlık bıraktı. Hatalıydım. O da hatalıydı ama benim yaptığım affedilemezdi. Bu yüzden af dileyemem. Af dilemek, hakaret olur onunla olan durumumuzda.

Çok özledim…

Çok pişmanım…

Pişman olalı da oluyor bayağı…

İnsanın içini ısıtan ve gerçek olan gülümsemesini görmeyeli uzun zaman oldu. Art niyetsiz ve insanlığın iyi tarafının timsali olan onun kalbini görmeyeli de çok oldu. Gerçekten birini dinlemeyeli de çok oldu. Sakin ve hanım hanım yürüyüşünü görmeyeli, deniz kenarından yürümek için beni ikna edişlerini işitmeyeli, televizyonun karşısında uzanacakken kıvırcık saçlarını koltuk kolundan dışarı atışlarına gülümsemeyeli, ev topacına olan sevgisini gösterirkenki çılgın tepkileriyle ısınmayalı, üşenmeden yumurta yaparkenki mutluluğuna anlam veremememe, araba kullanırkenki haline hayran olmayalı,  güneş gözlüğünü başının gerisine itişiyle “hoşlandığı adam nasıl olur da böyle birine direkt adım atmaz” demeyeli, merhametine ve vefasına her seferinde şaşırıp dünyada iyilerin de olduğuna olan inancımı tazelemeyeli çok oldu. Pişmanım.

Durduk yere böyleyim. Hissettim ve böyleyim. İşte böyleyim.

Başıma kötü bir şey gelmedi… Derdim yok… Her şey yolunda… Yani, demem o ki; ona ihtiyaç duyduğum bir an yaşamıyorum. Sadece onun yokluğunu derinden hissediyorum ve içim acıyor. Pişmanım ve özlüyorum. Çok özlüyorum.

Şimdi telefonuma bir bildirim geldi: “Biyo, Biz Evde Yokuz’un gönderisini paylaştı” diye. Onun facebook canavarlığını da özledim. Teknoloji dehasını özledim. Samsunguyla olan ilişkisini özledim. Ona sürekli “benimleyken şu telefonla ilgilenme” diye kaç kere çemkirirdim. O anları bile özledim. Keşke yanımda olsa da telefonuyla ilgilense…

Hüseyin’i hiç kıskanmamıştım. Hiç. Ama Biyo’yu kıskandım. Hep. Paylaşamadım sevgisini, ilgisini, arkadaşlığını… Yo yo, lezbiyen değilim. O benim kız kardeşimdi. Kardeşimi kaybettim.

İşte böyle sevgili AnkaraknA. Yıllar sonra bu yazıyı okurken de aynı sızıyı aynı pişmanlığı ve aynı özlemi hissedeceksin. Ve kendine hala şunu söylüyor olacaksın “…”.

~ Dyg ~

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s